Walery Feliks BagińskiDrugie imię za: Joanna Arvaniti, Drogi do niepodległości Wandy z Bagińskich Pisarkowej-Chaciewiczowej „Tamary” i jej rodziny, [w:] Biuletyn Archiwum Polskiej Akademii Nauk, nr 56, Warszawa 2015, ISSN 0551-3782, s. 257. (ur. 16 kwietnia 1893 w Warszawie, zm. 29 marca 1925 w Kołosowie koło Stołpców) – polski działacz niepodległościowy i Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, pozbawiony stopnia porucznika uzbrojenia Wojska Polskiego i Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Walerego i Feliksy z Kwiecińskich – rodziny szlacheckiej o tradycjach patriotycznych. Był wnukiem powstańca styczniowego Saturnina Prawdzic Bagińskiego zesłanego za udział w powstaniu na Syberię. W 1913 ukończył Gimnazjum Chrzanowskiego i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał w następnym roku, a następnie rozpoczął ponownie w roku 1917 na Uniwersytecie Warszawskim. W 1912 został członkiem Związku Strzeleckiego, a po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1915 roku wstąpił do Legionów, dwa lata później został internowany w Szczypiornie. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.