Kiedy rozważano podział administracji apostolskiej ze stolicą w Gorzowie Wielkopolskim, planowano ogromny teren (1/7 powierzchni Polski) przekształcić w trzy osobne jednostki kościelne. Wśród nich w latach 1970–1972 wymieniano diecezję ze stolicą biskupią w Słupsku. Pierwszy projekt datowany na 1 czerwca 1970 zakładał, iż katedrą będzie Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego.
Argumentem za tym, aby powstała diecezja słupsko-kołobrzeska, było to, że chciano odwołać się do dawnej diecezji, której siedzibą był Kołobrzeg, a argumentem za Słupskiem było to że w średniowieczu był on stolicą odrębnego księstwa, podczas gdy Koszalin był jedynie jednym z miast należących do biskupa z Kamienia Pomorskiego.
Zachowały się także wzmianki, że na przełomie XIII i XIV wieku gdzie Słupsk był siedzibą sufragana Dominika, który kierował tu archidiakonatem podlegający arcybiskupowi gnieźnieńskiemu. Było to w okresie, gdy region ten znajdował się pod panowaniem książąt gdańskich. Sufragan, najprawdopodobniej duchowny w randze biskupa pomocniczego, działał w oparciu o kościół św. Piotra stojący w tym samym miejscu, w którym dziś usytuowany jest kościół Najświętszego Serca Jezusowego.