mały|Grób rodziny Adamczewskich na cmentarzu Powązkowskim Stanisław Adamczewski (ur. 11 grudnia 1883 w Warszawie, zm. 2 sierpnia 1952 w Opaczy) – polski historyk literatury, krytyk literacki i teatralny, nauczyciel gimnazjalny, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys Był synem Józefa, nauczyciela gimnazjalnego, i Anny z Kondrackich. Kształcił się w Warszawie, a następnie w gimnazjum filologicznym w Płocku, które ukończył w 1903. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie od 1903, ale przerwał studia w 1904. W latach 1905–1907 udzielał w Warszawie prywatnych lekcji. Po zdanym państwowym egzaminie nauczycielskim podjął pracę jako nauczyciel polonista w prywatnych szkołach średnich w Łęczycy (1907–1908) i Siedlcach (1908–1909), a następnie w Lublinie (1909–1911). Debiutował w „Kurierze Lubelskim” w 1910 szkicem Znaczenie i przeznaczenie twórczości Wyspiańskiego w naszym życiu. W latach 1911–1914 studiował kolejno w Zurychu, Paryżu i Lwowie.