9 sierpnia 1948 r. urząd kwaterunkowy opieczętował kaplicę, w której odprawiane były nabożeństwa, oraz mieszkania księży. Pretensje do lokali, w których mieściła się – zlikwidowana przez władze – szkoła i internat Albertynów rościło sobie kuratorium szkolne. Interwencję w Ministerstwie Administracji Publicznej podjął sekretarz Episkopatu, bp Zygmunt Choromański. Później sprawą zajmowali się członkowie Prezydium Rady Narodowej czy Wojewódzkiej Komisji Lokalowej. Gdy 22 sierpnia 1948 r. siłą usiłowano wprowadzić Kuratorium, wierni zajęli stanowczą postawę. Bp Choromański pisał: „Przybyłe milicja XVII Komisariatu i inne wyższe władze bezpieczeństwa, widząc stanowczą postawę wiernych, nakazały przedstawicielom Urzędu Kwaterunkowego i Kuratorium opuścić teren aż do decyzji wyższych władz”.