Szcześciolecie rewolucyjne 1868-74 (Sexenio Revolucionario) W tym czasie objął swym urzędem stanowiska różnych ministrów. Po śmierci generała Prima i rozłamie w Partii Postępu wyłoniło się prawicowe skrzydło Sagasty, Partia Konstytucyjna (Partido Constitucional). Wkrótce potem objął on stanowisko premiera. Należy podkreślić jego wielką zdolność do utrzymania w partii jedności, mimo różnego pochodzenia politycznego osób, które tę partię tworzyły (zwykło się na niego mówić: stary pasterz). On też był ostatnim premierem Szcześciolecia, gdy na tron powrócił król w osobie Alfonsa XII.

Powrót na tron dynastii Burbonów W 1880 Sagaście udało się zjednoczyć wszystkich liberałów i tak powstała Partia Liberalna (Partido Liberal Fusionista, od 1885 nosząca nazwę Partido Liberal). Powstała partia na długi czas tworzyła wraz z konserwatystami (których liderem był Cánovas del Castillo) nowy system polityczny nazwany turnismo. W tym czasie był premierem 5 razy, w latach: 1881-1883 1885-1891 1892-1894 1897-1898 1901-1903. W 1885 razem ze wspomnianym przywódcą podpisał Pakt Pardo (Pacto del Pardo), w którym zgodził się na poparcie regencji Marii Cristiny (przyszłej matki Alfonso III).