Dowód jednoczęściowy – będący dokumentem jednolitym, od którego nie można oddzielić innych dokumentów, ukształtowany został w krajach o rozwiniętym handlu: Stanach Zjednoczonych, Anglii, Hiszpanii czy Niemczech. Ten system pojedynczych dowodów składowych upraszcza obrót towarami: przeniesienie ich własności bądź obciążeni wymaga tylko posługiwania się jednolitym dokumentem, który jako całość reprezentuje towar. Wydany jest ona na żądanie składającego.
Dowód podwójny – oparty na istnieniu dwóch dokumentów, tj. rewersu i warrantu, wykształcony został we Francji, Belgii, Austrii czy Włoszech. Polega na tym, iż towar złożony na skład może być sprzedany przez zbycie rewersu, zastawiony zaś za pomocą warrantu. Rewers i warrant mogą zostać odłączone od dowodu składowego i być przenoszone za pomocą indosu. Stają się one samodzielnymi papierami wartościowymi i reprezentują ten sam towar.