Regeneracjonizm (hiszp. regeneracionismo) – nurt intelektualny, polegający na obiektywnych i naukowo udokumentowanych rozważaniach dotyczących przyczyn kryzysu i okresu dekadencji, jaki rozpoczął się w Hiszpanii pod koniec XIX wieku.
Wstęp Pojawienie się nowego nurtu, zwanego regeneracionismo, było konsekwencją porażki, jaką hiszpańskie wojska odniosły w starciu ze Stanami Zjednoczonymi w 1898 roku oraz utraty ostatnich zamorskich kolonii królestwa, tj. Kuby, Portoryko oraz Filipin. Ta klęska była gwoździem do trumny dla ówczesnego systemu politycznego i uwidaczniała potrzebę zmian. Konieczne stało się podjęcie środków ukierunkowanych na odbudowę i reorganizację życia politycznego i społecznego.
Termin regeneración (regeneracja) odzwierciedla nadzieję na odbudowę systemu politycznego państwa. Celem działaczy tego nurtu było krytykowanie systemu restauracji dynastii Burbonów (wówczas na tronie miał zasiąść Alfons XIII) oraz głoszenie potrzeby reorganizacji i modernizacji hiszpańskiej polityki. Motto Joaquina Costy Despensa, escuela y siete llaves sobre el sepulcro del Cid, najbardziej charyzmatycznego reprezentanta grupy ideologów i polityków omawianego nurtu, trafnie reasumuje ich podstawowe poglądy.