Jan Wysocki (ur. 7 lutego 1873 w Mysłowicach, zm. 3 października 1960 w Katowicach) – polski rzeźbiarz, medalier, malarz.
Życiorys Był synem Antoniego, właściciela stolarni, i Marii Zuzanny z Popków. Ukończył gimnazjum klasyczne w Paczkowie (1893) i studia malarskie w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (1898). Naukę malarstwa, rzeźby i medalierstwa kontynuował w Paryżu (na akademiach „Julian” i „Colarossi”), Rzymie i Florencji. Od 1901 przez trzy lata mieszkał w Monachium, gdzie wystawiał swoje obrazy. W 1904 wyjechał do Katowic, gdzie założył prywatną szkołę sztuki oraz prowadził kursy rysunku w polskich gimnazjach w Sosnowcu i Bytomiu. Od 1908 przez dwa lata przebywał w Paryżu, gdzie wystawiał swoje prace medalierskie. Pod koniec 1910 przeniósł się do Monachium. Podczas I wojny światowej służył jako kartograf w armii niemieckiej na froncie włoskim. Po demobilizacji wrócił do Monachium, a w 1919 do Polski.