Utworzenie HOS było rezultatem połączenia organizacji robotniczych falangistów, tradycjonalistów, i organizacji pracodawców, z zamiarem stworzenia jednej struktury wertykalnej skupiającej robotników, techników i pracodawców. W przeciwieństwie do Narodowego Syndykalizmu Falangi, gdzie istniała różnica pomiędzy przedsiębiorcą i kapitalistą, zrównując robotnika i przedsiębiorcę, lecz, wykluczając zawsze kapitalistę i odrzucając harmonię pomiędzy pracą i kapitałem, ponieważ proponowała własność syndykalną przedsiębiorstw – w HOS pracownicy i pracodawcy byli sobie równi. Z tego powodu, strajki były zabronione. Mimo to, nie udało się ich uniknąć. Jednym z przykładów może być wypędzenie delegatów z Wertykalnego Syndykatu (1947), którzy przybyli do fabryki metalurgicznej w Bilbao, (Altos Hornos de Vizcaya) pertraktować ze strajkującymi robotnikami,domagającymi się podwyżek.
W latach 1939–1942, HOS utworzyła tak zwane Obras Sindicales umieszczone w Krajowym Podsekretariacie Pracy Syndykalnej, która umacniała kompetencje HOS.