Współcześnie plebania jest skanalizowana i ogrzewana kominkiem żaroodpornym zlokalizowanym w salonie.
W odległości około 3 m od parkanu łączącego budynek gospodarczy z plebanią, a około 2 m od parkanu łączącego ów budynek, który jednocześnie zamyka plac przy plebanii – znajduje się murowana z kamienia studnia. Studnia pokryta jest czterospadzistym dachem wspartym na czterech drewnianych słupach. Jest głęboka na około 5 betonów (około 12 m). Dzięki czemu tworzy ona ciekawy element dekoracyjny skróconego placu przyplebańskiego.
Skrócony plac przyplebański został ograniczony betonowym płotem, niegdyś cały ten plac włącznie z sadem był ogrodzony (żelaznym płotem), natenczas zachowała się jedynie jego ściana wschodnia z sąsiedztwem starych nieużywanych schodów do zakrystii. Obecnie z wyjątkiem strony południowej (która stanowi ona otwartą, niezamkniętą przestrzeń), zachowały się jedynie dawne części tego niegdysiejszego ogrodzenia żelaznego, z pierwszym wjazdem na teren placu przyplebańskiego od strony torów kolejowych linii 65. Plac przed plebanią z kierunku północnego na południe tworzy krajobraz opadającej skarpy, z wyrębami (jakby skalnymi półkami, obsadzonymi niegdyś drzewami owocowymi). W sąsiedztwie budynku organistówki zlokalizowano drugi wjazd (pod górkę do plebanii) utwardzony grysem.