W 1935 roku po odrzuceniu przez Niemcy ograniczeń traktatu wersalskiego niewielką liczbę pistoletów maszynowych EMP zamówił Wehrmacht. Wersja dla Wehrmachtu, oznaczona jako EMP 35 różniła się od komercyjnych EMP brakiem składanej podpórki w przednim chwycie.
EMP znajdował się na uzbrojeniu wielu krajów. Na bazie tego pistoletu maszynowego produkowanego w Belgii został opracowany polski pistolet maszynowy Mors.
Opis konstrukcji Pistolet maszynowy EMP jest bronią samoczynno-samopowtarzalną działającą na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Układ części głównych a także iglicy jest taki sam jak w pistolecie maszynowym Bergman, różni się jedynie mniejszą średnicą i wydłużeniem. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 32 nabojów, dostawianego z lewej strony broni. Pistolet wyposażony jest w stałą kolbę drewnianą i posiada w dolnej części łoża chwyt, w którym umieszczono wysuwaną podpórkę. Przełącznik rodzaju ognia umieszczony jest z prawej strony nad kabłąkiem i może być łatwo uruchomiony kciukiem prawej ręki bez odejmowania broni od ramienia. Celownik krzywkowy z nastawami na odległość do 800 m. Pistolet maszynowy ma nasadę do mocowania bagnetu.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zdjęcia pistoletu maszynowego EMP
EMP