Jest to miejscowość o funkcjach mieszkalnych i, w coraz mniejszym stopniu, rolniczym.
Historia Najstarsze osadnictwo na terenie Podańska miało miejsce w młodszej epoce kamienia neolit i epoce brązu (kultura łużycka), o czym świadczą przedwojenne znaleziska na polach i na dawnym cmentarzysku, następny duży rozwój osadniczy zanotowano w czasach rozwoju Cesarstwa Rzymskiego, o czym również świadczą znaleziska archeologiczne (rzymskie zapinki i paciorki. W 1268 roku wieś została wymieniona w dokumencie lokacyjnym miasta Goleniowa, w którym książę Barnim I darował ją miastu. Następny raz pojawiła się ona w 1314, w dokumencie nadającym miastu lubeckie prawa miejskie.
Wieś powstała na planie ulicówki, później dobudowano założenie dworskie, a w XVIII wieku kościół. Od XIV do XVIII wieku należała do rodziny von Petersdorf, następnie (1777–1803) do rodu von Below i von Plotz, w 1803 ponownie stała się własnością von Petersdorfów. W 1872 zamieszkiwało tutaj ok. 160 osób.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.
We wsi był przystanek kolejowy Podańsko.