Buddyzm tybetański wkroczył wówczas w nową erę rozwoju we wcześniej niedostępnych dla buddyzmu krajach Zachodu oraz w pozostałych buddyjskich i niebuddyjskich krajach świata. Obecnie jest główną religią Tybetu i jego regionów sąsiadujących (np. Bhutanu, Nepalu, Sikkimu i Ladakhu) oraz główną religią Mongolii i kilku republik autonomicznych Federacji Rosyjskiej (np. Buriacji i Kałmucji).
Kalendarium około roku 173 – Zainicjowany został przekaz buddyzmu do Tybetu za czasów panowania króla Lha Thothori Nyantsen.
do 650 – król Soncen Gampo wybudował dwie główne świątynie w Lhasie Rasa Trulnang Tsuglag Kbang i Ramoche Tsuglag Khang. Wysłał ministra i tłumacza Thonmi Sambhotę (wylie. thon mi sam bho Ta, ur. ok. 619 r. n.e.) do Indii, który utworzył alfabet tybetański oraz zaprosił Acharya Kumara, Shankara i nepalskiego Acharya Shilmanju w celu tłumaczenia i popularyzowania buddyjskich pismhttps://web.archive.org/web/20090926034406/http://www.tibet.com/Buddhism/budintro.html – Tybetański Rząd na Uchodźstwie, dostęp 2009-10-13..