Od jesieni 1940 pełnił funkcję dowódcy X Okręgu Wojskowego Mandżukuo z siedzibą w Hailarze. W grudniu 1944 został komendantem szkoły wojskowej w marionetkowym państwie Mengjiang, w której kształcili się mongolscy oficerowie. Wobec ofensywy Armii Czerwonej na Armię Kwantuńską w Chinach, gen. U.G. Gamajew sformował spośród kursantów szkoły zbiorczy pułk, który został podporządkowany japońskiej 2. Dywizji Kawalerii. 12 sierpnia bronił on miasta Solun przed atakami radzieckiego 5. Gwardyjskiego Korpusu z 39. Armii. Po zdobyciu miasta większość pułk oddała się do niewoli. Natomiast gen. U.G. Gamajew przedostał się z częścią podkomendnych na tyły wojsk sowieckich, skąd atakował je. Dopiero 31 sierpnia w Changchun dobrowolnie oddał się w ręce Sowietów. W październiku przewieziono go do Moskwy, gdzie w marcu 1947 został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie, wykonaną 13 marca tego roku. W 1992 w Rosji został pośmiertnie zrehabilitowany.
Linki zewnętrzne Biografia gen. Urżina G. Gamajewa
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z Japonią Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR