Po II wojnie światowej rozpowszechniano wiadomości, jakoby Świadkowie Jehowy zostali pozostawieni przez władze japońskie opuszczające Tajwan, przez co przez szereg lat odmawiano im prawa do nieskrępowanego organizowania zebrań oraz pełnej wolności religijnej.
W roku 1948 na kongresie ochrzczono około 300 osób z plemienia Ami. W roku 1949 przybyli na Tajwan dwaj misjonarze absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead, a w 1955 kolejni misjonarze, małżeństwo Clarence i Louise Halbrook. Od 1950 roku na Tajwanie usługiwali misjonarze Świadków Jehowy z 13 różnych krajów świata.
Również na zachodnim wybrzeżu rozpoczęto działalność kaznodziejską. W roku 1952 została ochrzczona w Hongkongu Marion Liang, która przyjechała na Tajwan, by podjąć studia na Narodowym Uniwersytecie Tajwańskim. Pod koniec lat 50. ochrzczeni zostali rządowy geolog Wang Cho-Ping i jego żona, Wang Jao-Chin. Osoby te i inne w znacznej mierze przyczyniły się do rozwoju działalności na zachodnim wybrzeżu Tajwanu. W roku 1951 zanotowano liczbę 417 głosicieli w 4 zborach, w 1953 roku było 752 głosicieli w 12 zborach, a w roku 1957 liczba głosicieli przekroczyła 1000 osób należących do 13 zborów.