Wśród znalezisk wyróżnić możemy: ludzką czaszkę i skorupy naczyń.
Znaleziska z XIV/XV wieku odkryto podczas prac ziemnych w 1913 roku w starej odnodze Warty. Były to pale rozproszone na dużej przestrzeni, które miały grubość 15–25 cm. Znaleziono tam również bruk kamienny i późnośredniowieczne naczynia.
Czasy nowożytne thumb|250px|Osiedla Dębca w trakcie budowy - zdjęcie satelitarne z 23 sierpnia 1965 r. thumb|250px|Osiedle Dębina Początki powstania Dębca datuje się na XVII/XVIII wiek], kiedy to w 1700 roku Michał Czenpiński wziął w dzierżawę północne tereny dawnego Lubonia. Następnie wybudował tam folwark zwany Dębczenem, Dąbczynem, lub Dębcem. Właściciel ziem sprowadził do folwarku chłopów polskich, a także rolników z Bambergu. Bamberczycy dzięki pracowitości w szybkim czasie zbudowali tam parterowe, pokryte gontem chaty, oraz drewniane zabudowania gospodarcze. Porozsiewali pola, które ciągnęły się na zachód w stronę Świerczewa i na wschód sięgając Dębiny oraz Warty. W 1819 Dębiec liczył 175 mieszkańcówred. Jerzy Topolski, Dzieje Poznania, tom 2, PWN, Warszawa-Poznań, 1994, s.222, .
W roku 1876 wielki pożar pochłonął większą część zabudowań dębieckich.