W wielu opracowaniach EMI definiuje się jako każde niepożądane oddziaływanie elektromagnetyczne na obwód elektryczny lub elektroniczny, niezależnie od częstotliwości, podczas gdy RFI opisuje się jako szczególny przypadek EMI występujący w zakresie częstotliwości radiowych, typowo od kilku kiloherców do setek gigaherców.
Część źródeł technicznych proponuje dodatkowe rozróżnienie, w którym zaburzenia o niższych częstotliwościach (poniżej ok. 20 kHz) określane są jako EMI, natomiast zakłócenia w wyższych zakresach, typowych dla fal radiowych, opisuje się terminem RFI. W praktyce inżynierskiej pojawiają się też pojęcia „zakłócenia EMI/RFI”, podkreślające wspólną naturę zjawiska i podobne metody jego ograniczania.
Historycznie w polskim piśmiennictwie technicznym częściej używano określenia „zakłócenia radiowe”, odnosząc je do zjawisk obserwowanych w torach łączności bezprzewodowej, natomiast wraz z rozwojem elektroniki i wzrostem liczby źródeł zaburzeń coraz powszechniej stosuje się termin „zakłócenia elektromagnetyczne”, obejmujący zarówno zakłócenia radiowe, jak i inne formy oddziaływania pól elektromagnetycznych na urządzenia. Charakterystyka ogólna Zakłócenia mogą mieć charakter: naturalny – związany m.in.