Nihil Unbound: Enlightenment and Extinction, s. XI."
Jak twierdzi Brassier, "Odczarowanie świata rozumiane jako efekt procesu w którym oświecenie rozerwało 'wielki łańcuch bytu' i zbezcześciło 'księgę świata', jest naturalną konsekwencją błyskotliwości rozumu, a zatem raczej ożywczym powiewem intelektualnego odkrycia niż katastrofalnym ograniczeniem." "Filozofia" – napomina Brassier – "postąpiłaby właściwie zaprzestając wydawania kolejnych nakazów ponownego ustanowienia sensu egzystencji, celowości życia, czy odnowienia zerwanego przymierza pomiędzy człowiekiem i naturą. Powinna starać się raczej być czymś więcej niż tylko ukojeniem żałosnych dolegliwości ludzkiej dumy. Nihilizm nie jest egzystencjalnym problemem, lecz spekulatywną szansąBrassier, Ray; Nihil Unbound: Enlightenment and Extinction, s. 239."
Praca Raya Brassiera jest wyjątkowa ze względu na sposób, w jaki łączy on elementy powojennej filozofii francuskiej z ideami wychodzącymi od (głównie angloamerykańskiej) tradycji naturalizmu filozoficznego, nauk kognitywnych i neurofilozofii. Podobnie jak francuscy filozofowie Francois Laurelle, Alain Badiou i Quentin Meillassoux, Brassier znajduje się pod silnym wpływem myśli Paula Churchlanda, Thomasa Metzingera i Stephena Jaya Goulda.