Obraz prawdopodobnie był stanowił fragment wieka skrzyni małżeńskiej, w której trzymano posag panny młodej zwanej cassone. Skrzynie takie były bardzo modne w XV i XVI wiecznych Włoszech i w całości najczęściej pokryte były malowidłami. Obrazy malowali nieczęsto znani malarze włoscy m.in. Botticelli czy Tycjan.
Symboliczna wymowa dzieła Piero di Cosimo był uczniem Cosimo Rosellego, który praktykował alchemię. Prawdopodobnie tajemną wiedzę przekazał swojemu uczniowi. Zainteresowania i otrzymaną wiedzę Piero di Cosimo przelewał na płótno często malując na nich symboliczne przedmioty lub postacie nawiązujące do nauk hermetycznych. W Śmierci Prokris doszukiwano się również kilku symboli. Apolliński Faun jest uosobieniem istoty dzikiej, a przez to nie skażonej grzechem pierworodnym. Klęcząc, lewą rękę trzyma na ramieniu nimfy, a za jego plecami rośnie drzewo. Zgodnie z naukami, materia pierwotna pochodziła z ciał pierwszych ludzi, a następnie przybrała postać hermetycznego drzewa symbolizującego zmartwychwstanie i nieśmiertelność. Faun miał na imię Luperkus, czyli ten, którzy strzeże przed wilkami. Od jego imienia pochodzi nazwa rzymskiego święta Luperkalia, gdzie młodzieńcy przez pewien czas spędzali żywot jako dzicy w lesie.