Te sztywne kryteria nadawania Krimschild miały zapobiec przyznawaniu tarczy oficerom sztabowym, którzy chcieliby niskim kosztem zdobyć to odznaczenie poprzez odbycie krótkiej oficjalnej wizyty na terenie walk.
Nadawanie odznaczenia Krimschild Rozkaz wykonawczy szefa OKW, Wilhelma Keitla, z dn. 25 lipca 1942 szczegółowo regulował kwestię nadawania uczestnikom walk tarczy Krimschild. Jego treść dotyczyła nie tylko żołnierzy niemieckiej 11 armii, ale także ich sojuszników z rumuńskiej 4 armii. Wniosek o nadanie tego odznaczenia należało złożyć do 31 marca 1943, a samo nadawanie Krimschild miało zakończyć się do 1 października 1943.
Wręczaniem odznaczenia zajmował się w imieniu Führera feldmarszałek Erich von Manstein. Osoba uhonorowana Tarczą Krym otrzymywała jednocześnie dyplom potwierdzający nadanie tego odznaczenia. Otrzymanie przez żołnierza tarczy Krimschild odnotowywano w jego Soldbuchu i Wehrpassie. W przypadku osób pośmiertnie nagrodzonych tym odznaczeniem, tarczę przekazywano rodzinie poległego żołnierza, wraz z certyfikatem potwierdzającym jej nadanie.