W Rozważaniach o przemocy, twierdził, że parlamentarne poszukiwanie kompromisu i ustawodawstwo socjalne prowadzi nie tylko do osłabienia proletariatu, ale też burżuazji. Walka klas zamiera, a to prowadzi do powolnej dekadencji − cywilizacja zmierza ku ruinie. Jedyna nadzieja − zdaniem Sorela − w proletariacie, który przy użyciu przemocyW Rozważaniach o przemocy Sorel dokonuje rozróżnienia na siłę i przemoc. Pierwsza właściwa jest działaniom władzy, służy narzuceniu przez rządzącą mniejszość porządku społecznego. Druga jest narzędziem proletariatu, który buntuje się przeciw państwu; wymierzona jest w istniejący porządek społeczny. Przemoc proletariacka jest siłą twórczą. Jak wojna starożytnych Greków, ma być heroiczna, zdyscyplinowana, nie może być narzędziem zemsty, musi być wolna od nienawiści. ma ponownie ustanowić podział między klasami. Celem jest uratowanie cywilizacji; stworzenie silnej kultury. Walka klas nie powinna być zatem redukowana do konfliktu ekonomicznego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Georges Sorel · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.