Być może wyewoluowała z form podobnych do Cetotherium.
Choć jest blisko spokrewniony z wielkimi wielorybami z rodzaju Balaenoptera, humbak jest zaliczany do odrębnego, monotypowego rodzaju Megaptera, opisanego przez Johna Edwarda Graya w 1846 roku. Analiza DNA wykazała, że zwierzę to bliżej spokrewnione jest z płetwalem szarym (Eschrichtius robustus) i finwalem (Balaenoptera physalus), niż z innymi waleniami z podrzędu fiszbinowców. Dalsze badania potwierdziły te relacje, co wskazuje, iż konieczna jest ponowna klasyfikacja waleni.
Humbak po raz pierwszy został zidentyfikowany jako „baleine de la Nouvelle Angleterre” przez Mathurina Jacques’a Brissona w jego Regnum Animale z 1756 roku. W 1781 roku Georg Heinrich Borowski opisał ten gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego, przekształcając określenie Brissona na łacińską nazwę Balaena Novae Angliae. Na początku XIX wieku francuski biolog Bernard Germain de Lacépède umieścił humbaka w rodzinie Balaenidae, zmieniając przy tym dotychczasową nazwę na Balaenoptera jubartes. W 1846 roku John Edward Gray utworzył nowy rodzaj Megaptera z Megaptera longpinna jako gatunkiem typowym, zaś w 1932 roku Remington Kellogg przemianował epitet gatunkowy na zaproponowany przez Borowskiego „novaeangliae”.