W dniu koronacji Pawła I awansował na tajnego radcę i w tym samym roku został wysłany z misjach specjalnych, najpierw do Stuttgartu na dwór rodziców cesarzowej Marii Fiodorowny, a następnie do Ratyzbony na Sejm Rzeszy.
W 1799 prowadził negocjacje z elektorem Bawarii w sprawie Zakonu Maltańskiego. Na wniosek A. Suworowa został odznaczony Orderem św. Aleksandra Newskiego za udzielenie wsparcia dyplomatycznego podczas przemarszu wojsk rosyjskich przez Bawarię.
W 1802 wraz z francuskim ministrem sporządził francusko-rosyjskie gwarancje dla uchwał Reichstagu dotyczących sekularyzację oraz mediatyzację w Rzeszy.
W 1808 został odwołany z Bawarii, a w 1810 roku został powołany do Senatu Rządzącego oraz na członka Kolegium Spraw Zagranicznych.
Zmarł w Petersburgu i został pochowany na .
Odznaczony Orderem Orła Białego, Orderem św. Włodzimierza, Orderem św. Anny.
Przypisy
Bibliografia Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, oprac. M. Męclewska, Warszawa 2008. . Sievers J., Jak doprowadziłem do drugiego rozbioru Polski, oprac. B. Grochulska, , Warszawa 1992.