Po 9 maja 1389 została wraz z córką uprowadzona przez śląskiego rycerza Wisła CzamboraK. Niemczyk, Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny, Katowice 2009, s. 142.. W 1390 kobiety zostały uwolnione przez rycerza morawskiego, Jana z Jičina. W podzięce za ocalenie Jadwiga i jej córka nadały karczmę z rybnikiem w Markowej Woli klasztorowi dominikanów w ŁańcucieK. Niemczyk, Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny, Katowice 2009, s. 142–143.. W latach 1402–1404 czyniła liczne zapisy dla wnucząt Jadwigi i Ottona, dzieci Elżbiety i Wincentego GranowskiegoZ. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 259, przyp. 279.. Dalsze losy Jadwigi z Melsztyna nie są znane.
Wywód przodków
Przypisy
Bibliografia
Niemczyk K., Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny [w:] I. Panic, J. Sperka (red.), Średniowiecze polskie i powszechne, t. 1 (5), Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 142–143. Rudzki E., Polskie królowe, t. 1, wyd. II, Instytut Prasy i Wydawnictw Novum, Warszawa 1990, s. 69, 90, 97. Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005, , s. 69–71, 259.
Kategoria:Melsztyńscy herbu Leliwa Kategoria:Pileccy herbu Topór Kategoria:Zmarli w XV wieku