wcześniej pisał dla „Myśli Naszej”) oraz prowadzeniem zajęć na różnych kursach (np. w Górkach Wielkich czy Pograniczu). Sam przeszedł szkolenie zuchmistrzowskie, stając się jednocześnie pierwszym instruktorem zuchowym Ziemi Gliwickiej. W 1937 roku, po podziale Hufca Zabrsko-Gliwickiego, Antoni Powiecka został mianowany hufcowym Hufca Gliwickiego. Rok później, władze ZHPwN wydelegowały go do działania na terenie Wielkopolski (w Złotowie), gdzie został do wybuchu II wojny światowej.
29 września 1939 roku Antoni Powiecka wyjechał do Berlina, gdzie podjął pracę w prywatnej firmie. Przez pięć lat, po przymusowym powołaniu w 1940 roku, walczył w Wehrmachcie. Po kapitulacji Niemiec dostał się do jugosłowiańskiej niewoli, w której spędził trzy lata, by w końcu powrócić do polskich już Gliwic. Od 1948 roku podejmował pracę zawodową (w domu towarowym, następnie w zakładach koksowniczych), a w 1969 roku przeszedł na emeryturę.
Pod koniec życia Antoni Powiecka zamieszkał w Tarnowskich Górach, skąd kontynuował wspieranie działalności gliwickich drużyn harcerskich.
Uwagi
Bibliografia Brągiel Paweł, Historia harcerstwa w Gliwicach (1920–1939), Gliwice 1995 materiały portalu „Gliwickie harcerstwo” na wikispaces.com
Kategoria:Członkowie Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Polacy wcieleni do Wehrmachtu w czasie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1989