W 1953 w ramach policji wojskowej powstała izraelska Straż Graniczna (hebr. מִשְׁמַר הַגְּבוּל, Miszmar ha-Gwul), spełniająca zadania straży granicznej. Podczas kryzysu sueskiego w 1956 niektóre jednostki policyjne musiały współpracować z wojskiem podczas zabezpieczenia rozległych terenów Półwyspu Synaj.
Około 1958 nastąpiło powolne zmniejszenie się fali żydowskich imigrantów napływających do Państwa Izraela. Równocześnie młode państwo zdołało już stworzyć podstawy własnych systemów infrastruktury i poprawiło warunki życia społeczeństwa. Uzyskanie reparacji od rządu Niemiec pomogło poprawić sytuację gospodarczą i przyczyniło się do wzrostu dobrobytu. Jednak absorpcja imigrantów była nieustannym problemem społecznym, wywołującym liczne niepokoje publiczne (strajki, demonstracje itp.). W okresie tym izraelska policja stanęła przed koniecznością przeprowadzenia zasadniczej reorganizacji. Policja musiała przejść od działań typowo wojskowych do operacyjnych działań policyjnych. Proces reorganizacji policji przeprowadzono w latach 1958–1960. Nastąpiło rozdzielenie pracy operacyjnej od działalności centrali. W ten sposób ustalono standardy różnych sekcji i jednostek policyjnych, dostosowując je do wymogów rozwijającego się nowoczesnego państwa.