Regiony te to: Finzenú, panujące nad doliną Zenú, ze stolicą w Zenú nad rzeką o tej samej nazwie, z najważniejszym sanktuarium oraz największym i najważniejszym cmentarzem, na którym chowano dostojników i starszyznę plemienną, Finzenú, sprawujące władzę nad doliną rzeki San Jorge, ze stolicą w Ayapel, z urodzajnymi terenami rolniczymi, Zenufana, rządzące ziemiami nad dolnej Cauca i Nechí, z największymi pokładami złota oraz rozwiniętym rzemiosłem i obróbką metali; w okresie pojawienia się Hiszpanów na tych terenach to Zenufana było regionem dominującym, który podporządkowywał sobie dwa pozostałe obszary. Również sztuka tych terenów nie była jednorodna, lecz wspólne cechy były liczne, pozwalające zakwalifikować cały makroregion jako obszar należący do jednej kultury.
Religia i obrzędy Społeczeństwo Zenu miało wiele ceremonii i rytuałów związanych z wierzeniami religijnymi. Jedne z najważniejszych wiązały się z pochówkiem zmarłych.