W latach 1980–1984 był dowódcą 5 Dywizji Pancernej w Gubinie. Następnie pełnił służbę w Sztabie Śląskiego Okręgu Wojskowego na stanowisku szefa Oddziału Szkolenia Bojowego. W latach 1986–1988 był zastępcą szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP – szefem Zarządu Operacyjnego, a w latach 1988–1992 Szefem Zarządu Szkolenia Bojowego. W okresie od 4 września 1992 do 21 marca 1997 dowodził Warszawskim Okręgiem Wojskowym. W 1999 przeszedł w stan spoczynku.

W czasach PRL członek PZPR. Po przejściu na emeryturę należał do partii Inicjatywa dla Polski i kandydował z 1. miejsca jej listy w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 w okręgu lubusko-zachodniopomorskim (ugrupowanie nie osiągnęło progu wyborczego).

Nominacje generalskie generał brygady – 10 października 1986 generał dywizji – 9 listopada 1992

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Medal „Za umacnianie Przyjaźni Sił Zbrojnych” II stopnia (CSSR, 1984)