Migracje i demografia Kolejnym skutkiem była gwałtowna migracja żydowska na ziemie ruskie Rzeczypospolitej – latyfundia intensywnie zasiedlane przez polsko-rusko-litewską magnaterię oraz do ich miast prywatnych (np. Brody, Dubno, Krotoszyn, Leszno, Międzyboż, Ostróg, Pińczów, Zasław, Zamość czy Żółkiew). Miast takich było dwukrotnie więcej niż królewskich, i w ich granicach nic nie ograniczało przedsiębiorczości Żydów, którzy mogli uczestniczyć we wszystkich dziedzinach życia gospodarczego danego rejonu. Już wkrótce po przybyciu Żydzi zaczynali dominować wśród mniejszości religijnych i etnicznych (np. Ormian, Włochów, Niemców, Szkotów), a wykupując na zlecenie możnowładców ziemię z rąk szlachty, wydatnie pomagali w przekształcaniu republiki w oligarchię. Podczas gdy w prywatnych majątkach województw wschodnich liczebność Żydów ocenia się na 200–500 tys. (gdzie ta pierwsza liczba wydaje się bardziej prawdopodobna) w roku 1648, to w miastach i posiadłościach państwowych gwałtownie się zmniejszała. Od ok. 25–30 tys. ludzi w początkach wieku XVI, do 13 tys. w roku 1579, a w latach 1613–1630 zaledwie 3000 osób w całej Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Zobacz też Judenfrei
Przypisy
! Kategoria:Przywileje miejskie w historii Polski Kategoria:Antysemityzm w Polsce przedrozbiorowej