Inskrypcja, odczytana po raz pierwszy pod koniec XIX wieku, sprawiała badaczom dużo problemów z powodu swojego skomplikowania. Nie jest jasne, od którego miejsca i w którym kierunku należy czytać tekst. Autor napisu nie oddzielał słów, a także unikał stawiania obok siebie dwóch takich samych run, nawet jeśli wymagały tego reguły językowe. Wersy 21–28 zostały zaszyfrowane. Dla prawidłowego odczytania wersów 21–25 trzeba zamienić wartości fonetyczne starego i nowego fuþarku. Wersy 26–28 przedstawiono natomiast w formie rebusów, wers 26 jako układ kresek, zaś 27–28 jako krzyże z kreskami na ramionach. Kreskami tymi zaznaczono numery grup i poszczególnych run w grupach.
Wyryty tekst głosi: WersTekst1aft uamuþ stonta runaʀ þaʀ2n uarin faþi faþiʀ aft faikion sunu3sakum ukmini þat huariaʀ ualraubaʀ uaʀin tuaʀ4þaʀ suaþ tualf sinum uaʀin numnaʀ t ualraubu5baþaʀ somon o umisum monum þat sakum ona6rt huaʀ fur niu altum on urþi fiaru7miʀ hraiþkutum auk tu8miʀ on ub sakaʀ9raiþ þiaurikʀ hin þurmuþi stiliʀ10flutna strontu hraiþmaraʀ sitiʀ nu karuʀ o11kuta sinum skialti ub fatlaþʀ skati marika12þat sakum tualfta huar histʀ si ku13naʀ itu uituoki on kunukaʀ tuaiʀ tikiʀ sua14þ o likia þat sakum þritaunta huariʀ t15uaiʀ tikiʀ kunukaʀ satin t siulunti fia16kura uintur at fiakurum nabnum burn17iʀ fiakurum bruþrum ualkaʀ fim raþulfs su18niʀ