ποτης potēs „pijący”, od πινω pinō „pić”. satanas: w judaizmie Szatan ( Satanas) był jednym z aniołów, który zbuntował się przeciwko Bogu.
Zasięg występowania Szatanka czarna występuje w północnej Brazylii, na południe od dolnego biegu rzeki Amazonki, od rzeki Tocantins do wschodnich granic amazońskich lasów deszczowych w stanach Pará i Maranhão.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 34–39 cm, samców 38–42 cm, długość ogona samic 36–41 cm, samców 36–42 cm; masa ciała samic 2–3,5 kg, samców 2,5–4 kg. Sierść gęsta, szczególnie długa na ogonie, czarna, na grzbiecie może być czarnoruda. Twarz nieowłosiona, czarna.
Ekologia Występują w lasach tropikalnych, gdzie przebywają głównie w wysokich partiach koron drzew.
Sposób lokomocji saki określany jest jako nadrzewna czworonożność – przemieszczanie się po poziomo ułożonych gałęziach przy zaangażowaniu czterech kończyn. Rzadko skaczą, a jeszcze rzadziej się wspinają. Szatanki żyją w stadach złożonych z osobników obu płci. Stada liczą od 8 do 40 osobników. Charakterystyczny dla tego gatunku jest ogon, który jest chwytny u młodych do około drugiego miesiąca życia, a później traci tę zdolność.