Dobrą formę Norweg prezentował także w sezonie 1987/1988. Ponownie we wszystkich zawodach znajdował się w czołowej dziesiątce, przy czym cztery razy stanął na podium: 18 grudnia 1987 roku w Bad Goisern był drugi, 9 stycznia wygrał w Sankt Moritz, 16 stycznia był trzeci w Le Brassus, a 18 marca 1988 roku w Oslo po raz kolejny był najlepszy. Zwycięstwo w Oslo było równocześnie jego ostatnim pucharowym podium. W klasyfikacji generalnej Løkken był drugi za Austriakiem Klausem Sulzenbacherem, a przed Andreasem Schaadem ze Szwajcarii. W lutym 1988 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary. W zawodach drużynowych Norwegowie z Løkkenem w składzie zajmowali trzecie miejsce po skokach, jednak na trasie biegu zostali wyprzedzeni przez Szwajcarów i ostatecznie zajęli czwarte miejsce. W konkursie indywidualnym był dopiero dziewiętnasty na skoczni i tracił do prowadzącego Sulzenbachera ponad 3 minuty. Na trasie biegu okazał się najlepszy, co pozwoliło mu awansować na szóste miejsce.
W zawodach pucharowych startował do zakończenia sezonu 1989/1990, ale nie osiągał już sukcesów. Nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku.