Od 1645 był sekretarzem królewskim, odznaczał się wysoką kulturą i szerokimi zainteresowaniami intelektualnymi. Od 1644 roku rozpowszechniał tzw. nowiny polsko-włoskie, a w 1661 roku objął redakcję pierwszej gazety drukowanej w Polsce – Merkuriusz Polski Ordynaryjny. W służbie królewskiej brał udział w poselstwach dyplomatycznych, wykonywał również tajne misje. W czasie potopu szwedzkiego został stronnikiem króla Jana KazimierzaJan Kazimierz w roku 1660 pisał o nim: Hier. Pinocci Sekretarz nasz, dobrze nam i Rzpltey zasłużony. (Wiadomość o Hieronimie Pinoccim, w: Ambroży Grabowski, Ojczyste spominki w pismach do dziejów dawnéj Polski, diaryusze, relacye, pamiętniki i.t.p. służyć mogące do objaśnienia dziejów krajowych tudzież listy historyczne do panowania królów Jana Kazimiérza i Michała Korybuta oraz listy Jana Sobieskiego marszałka i hetmana wielkiego koronnego. T. 1, Kraków 1845)., przebywał razem z dworem na Górnym Śląsku, w Głogówku, u hrabiego Oppersdorffa. W 1660 roku został mianowany zarządcą lwowskiej mennicy. Od 1651 roku był właścicielem wsi Dziećkowice, (dziś część Mysłowic) a w 1662 roku otrzymał polski indygenat szlachecki – herb Nałęcz odmiennyIndygenat Urodzonego Hieronima Pinociego, Volumina Legum t. 4 s. 408, f.