wiemy z przekazu Wojciecha KriegseisenaPor. 28 lutego 2010 r., że wszelkie dokumenty likwidacyjne zboru w Niekrasowie zostały przekazane Jednocie małopolskiej z Sielec, która później przekazała je archiwum państwowemu w Warszawie. Jak było naprawdę, chyba nie dowiemy się już nigdy, bez niezbędnych akt potwierdzających, trudno bowiem dociec oczywistych faktów. Wiemy na pewno, że zbór ewangelicko-reformatorski ufundowali Turscy właściciele dóbr Ossala, i że przez krótki okres funkcjonował on też w Ossali, a których pomnik z 1519 roku, wspominał ksiądz Komornicki, iż zachował się do jego czasów. Po odebraniu kalwinom budynku zboru dokonano w nim konsekracji kościoła łacińskiego ku czci Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w dniu 11 lutego 1615 roku. Ze starych map wiadomo, że wówczas miejsce obecnego kościoła, jak i cmentarza administracyjnie należało do Ossali, a ówczesny Niekrasów zaczynał się u podnóża góry (i nie łączył się z późniejszą drogą główną Kraków–Sandomierz obok obecnego kościoła, lecz po skosie w kierunku drugiej górki na Osiek;