Publikacja i recepcja Nowela została opublikowana na łamach Southern Literary Messenger w marcu 1835 rokuSilverman, Kenneth. Edgar A. Poe: Mournful and Never-ending Remembrance. Harper Perennial, 1991. p. 110. . Wielu czytelników było zszokowanych poziomem przemocy w utworze, co skutkowało skargą złożoną na ręce wydawcy Thomasa W. White’aWhalen, Terence. "Poe and the American Publishing Industry" as collected in A Historical Guide to Edgar Allan Poe, edited by J. Gerald Kennedy. Oxford University Press, 2001. p. 69. i publikacją zredagowanej wersji w 1840 roku. Cztery usunięte akapity opisywały wizytę Egaeusa u Berenice tuż przed jej pochówkiem. Protagonista dostrzega wówczas, iż ta wciąż żyła, poruszała palcem i uśmiechała się.
Poe nie zgadzał się z krytyką. Miesiąc po publikacji Berenice pisał do White’a, że wiele magazynów osiągnęło sławę właśnie dzięki podobnym publikacjom. Niezależnie od stylu pragnął on być docenionym, a aby zostać docenionym, trzeba mieć czytelników – dodawał. Pisał także: Przyznaję, że nowela jest na pograniczu złego smaku – lecz nie zamierzam ponownie zgrzeszyć w tak gorszący sposób. Mimo to autor podkreślał, że to nie gusta czytelnicze, a poziom sprzedaży magazynu powinien być ostatecznym czynnikiem przy ocenie noweli.
Przypisy