Często partie polityczne walczą właśnie o zmniejszenie się tej trzeciej grupy – o przeciągnięcie na swoją stronę obojętnych lub niezdecydowanych.
Opinia publiczna odnosi się do wydarzeń teraźniejszych, jak i też tych z przeszłości; choć skupia się na kwestiach krajowych, dotyczy także problemów o charakterze globalnym, czy spraw znajdujących się na pograniczu spraw wewnętrznych państwa i zagranicznych, jak w latach 90. XX w. w Polsce spraw związanych ze wstąpieniem Polski do NATO czy integracji z Unią Europejską.
Twórcy pojęcia Wyrażenia „opinia publiczna” jako pierwszy użył Jean-Jacques Rousseau w liście z 2 maja 1744 roku do francuskiego ministra spraw zagranicznych. Rousseau definiował opinie publiczną jako instancję orzekającą, możliwą do potępienia danych wydarzeń lub ludziElisabeth Noelle-Neumann, Spirala milczenia, Poznań 2004, r. VII, s. 97–98.. Od tamtego czasu genewski pisarz używał tego pojęcia wielokrotnie w różnych swoich dziełach. Pojęcie zaczęło się rozpowszechniać. W 1782 roku pojawiło się w powieści Niebezpieczne związki, Choderlosa de Laclosa. W XIX w. we Francji opinię publiczną zdefiniował też Napoleon, twierdząc: