Tu-160 () – radziecki i rosyjski odrzutowy ponaddźwiękowy bombowiec strategiczny o zmiennej geometrii skrzydeł, zbudowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa, w kodzie NATO oznaczany jako Blackjack, używany od 1987 roku. Nazywany przez rosyjskich pilotów „Biały Łabędź” () ze względu na malowanie i unikalną konstrukcję. Jest to najcięższy samolot bojowy świata. Obok Tu-95 stanowi podstawowe uzbrojenie rosyjskiego lotnictwa strategicznego.
Rozwój Tu-160 28 listopada 1967 roku rozpisano w ZSRR konkurs na nowy ponaddźwiękowy bombowiec strategiczny, rozwijający prędkość przelotową 3200–3500 kilometrów na godzinę i mający zasięg maksymalny 16–18 tysięcy kilometrów. Uzbrojenie nowej maszyny miały stanowić dwa pociski Ch-45 lub dwadzieścia cztery Ch-2000. Pod uwagę brano także ogłoszone amerykańskie wymagania projektowe dla przyszłego bombowca B-1. Głównymi projektami opracowanymi na konkurs były T-4MS biura Suchoja i różne warianty M-20 Miasiszczewa.