Widzieńsko została założona w średniowieczu jako niewielki przysiółek nad rzeką. Pierwsza pisana wzmianka pochodzi z roku 1321. W tych czasach znajdował się tutaj młyn wodny oraz most na Gowienicy (stąd w nazwie słowo brück niem. Brücke-most). Od 1594 własność państwa, zarządzany przez urząd w Wolinie. Od 1668 młyn i tartak przeszły w prywatne ręce, w XVIII wieku powstała leśniczówka oraz kolejne budynki przemysłowe. W XIX wieku wieś miała kształt nieregularnej ulicówki z dobrze rozwiniętą siecią dróg. W 1925 wiele budynków spłonęło w pożarze. Trzy lata później Widzieńsko liczyło ok. 180 mieszkańców. W 1939 roku było nazywane przysiółkiem.
Dzisiaj Widzieńsko zachowała charakter ulicówki, jest z każdej strony szczelnie otoczona iglastymi lasami Puszczy Goleniowskiej. W północnej części wsi występuje zwarta zabudowa mieszkalna. Są to budynki w większości pochodzące z XIX i XX wieku, w dużej części ryglowe, o dużej wartości kulturowej i estetycznej. Pośrodku wsi, nad Gowienicą stoi najcenniejszy zabytek: ryglowa leśniczówka z 1829 roku, obecnie przeznaczona na Dom Pracy Twórczej.