131 (dostępne na books.google.pl). przekazał dzieło Luwrowi w 1907Obraz w bazie dzieł Luwru..
Po wycięciu z całości kompozycji wizerunek Chopina sprawia wrażenie samodzielnego portretu, skupiającego na sobie całą uwagę widza. Kompozytor ukazany jest w trzech czwartych, na ciemnym tle, w ciemnym ubraniu i z zaczesanymi do tyłu bujnymi włosami. Widoczne są ślady pędzla (dzieło jest nieukończone).
W zbiorach Luwru zachował się ogólny szkic do obrazu, z którego wynika, iż pierwotnie postać Sand znajdowała się z lewej strony, a Chopina z prawej, przy fortepianieThe age of Chopin: interdisciplinary inquiries, red. H. Goldberg, Indiana University Press, 2004, s. 23.. Sand wyszywa i słucha gry Chopina z półprzymkniętymi oczami.
Delacroix a Chopin Dokładna data pierwszego spotkania Chopina i Delacroix nie jest znanaG. Jean-Aubry, A Music-Lover of the Past: Eugène Delacroix, „The Musical Quarterly”, t. 6, nr 4 (październik 1920), s. 486.A. Chybiński, Fryderyk Chopin i Eugeniusz Delacroix, „Przewodnik Naukowy i Literacki. Dodatek do „Gazety Lwowskiej” r. 35, nr 7, 1907, s. 595., ale przypuszczalnie miało ono miejsce w 2. połowie lat 30. XIX wiekuB. Jobert, Delacroix, Gallimard, 1997, s. 33.. Pierwszy dowód tej przyjaźni – albo przynajmniej znajomości – pochodzi z korespondencji z 1838A.