Tak stworzona pojedyncza instrukcja procesora VLIW ma wielkość rzędu setek bitów: 256 lub więcej.
Historia Termin VLIW oraz sama koncepcja architektury, została stworzona przez prof. Josha Fishera w grupie badawczej na Uniwersytecie Yale we wczesnych latach 80. Przed wprowadzeniem architektury VLIW, zagadnienia projektowania jednostek funkcjonalnych i zrównoleglania na poziomie instrukcji w oprogramowaniu były dobrze ugruntowane w praktyce i rozwijane jako poziomy mikrokod. Innowacja Fishera skupiała się na zaprojektowaniu kompilatora, który mógłby wyprodukować poziomy mikrokod z programów napisanych w normalnych językach programowania. Fisher zauważył, że aby osiągnąć wysoką wydajność wymagane będzie poszukiwanie zrównoleglenia ponad tymi, które były znajdywane wewnątrz podstawowych bloków. Zaprojektował technikę planowania obszarowego (ang. region scheduling) aby zidentyfikować równoległość ponad podstawowymi blokami. Śledzenie planowania (ang.