Początkowo nazwą tą określane było jedynie dojo, w którym nauczał Funakoshi.
Podstawy W karate shōtōkan wyróżnia się: Dachi-waza (pozycje) Tsuki-waza (ciosy) Uchi-waza (uderzenia) Keri-waza (kopnięcia) Uke-waza (bloki) Nage-waza (rzuty) Kansetsu-waza (dźwignie)
Dodatkowe pojęcia w karate shōtōkan: kumite (sparing, dosłownie spotkanie rąk, walka ze „złośliwym” celem) kata (układ ruchów, ćwiczenie formalne, walka z wyobrażonymi przeciwnikami) kihon (ćwiczenie podstaw, pokaz technik karate)
Postawy shōtōkanu są niskie, szerokie, „twarde”. Przejścia pomiędzy nimi dynamiczne i silne. Ręce spoczywają zazwyczaj nisko na biodrach, ataki wyprowadza się po liniach bliskich środkowej linii ciała. Bloki są twarde, niezbyt obszerne, oszczędne w ruchach. Techniki nożne, nawet wykonywane wysoko, muszą opierać się na względnie niskich, stabilnych postawach. Kata wywodzą się ze szkół Shōrei-ryū i Shōrin-ryū – są lekkie i manewrowe w jednej grupie, ciężkie i „twarde” w innej. Każdy zawodnik, niezależnie od typu budowy, powinien znaleźć coś dla siebie. Względnie lekkie i szybkie kata to: heian, bassai, kanku, empi, gankaku. Cięższe to: tekki, jitte, hangetsu, jion – wywodzące się z Shōrei-ryū.