malarza Bruno Paetscha; 5 sierpnia 1925 – na szczycie kaplicy zawisła wiecha; 3 lutego 1926 – nastąpił odbiór stanu surowego przez policję budowlaną tzw. Baupolizei – Wolnego Miasta Gdańsk; 24 października 1926 – poświęcenie kaplicy, której dokonał ks. Franz Berendt; W latach 1926–1936 – posługę sakramentalną sprawują, kapelani Zgromadzenia Sióstr Dobrego Pasterza z Przymorza; 1936 – duszpasterstwo zostaje przekazane duchownym z parafii Trójcy Świętej w Oliwie; 1959 – kaplica uzyskała status kościoła rektorskiego; 1 listopada 1965 – Ordynariusz Gdański – Edmund Nowicki, dekretem biskupim erygował i ustanowił parafię; W latach 1976–1981 – w bezpośrednim sąsiedztwie kaplicy – przy ul. Kaplicznej, wybudowano Kościół parafialny – aut. Eugeniusza Baranowskiego; 1979 – kaplicę rozebrano do fundamentów. Zbudowany na planie niemal kwadratu, tworzy jednonawową – halową, a przy tym nowoczesną bryłę, z oryginalnym układem chóru i połączonych z nim bocznych empor we wnętrzu; 1991 – w ołtarzu głównym została umieszczona płaskorzeźba z utwardzonego i zbrojonego gipsu, przedstawiającą Ostatnią Wieczerzę – aut.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parafia św. Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.