thumb|Potyczka z Tatarami, obraz Maksymiliana Gierymskiego z 1867 thumb|Taniec tatarski (mal. Juliusz Kossak) thumb|Tatarzy litewscy z epoki napoleońskiej thumb|Bohoniki – cmentarz muzułmański thumb|Pomnik Tatara Polskiego w Gdańsku Tatarzy polscy – termin rozpowszechniony w okresie międzywojennym, określający Tatarów mieszkających na dawnych terenach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Dawniej nazywani również Tatarami litewskimi lub Tatarami litewsko-polskimitatarski – Dziedzictwo językowe Rzeczypospolitej. Współcześnie mniejszość etniczna w Polsce.
Historia Tatarzy osiedlali się w Wielkim Księstwie Litewskim od końca XIV w., głównie w okolicach Wilna, Trok, Grodna i Kowna, a od XVII w. także w Koronie, gł. na Wołyniu i Podolu, a u schyłku wieku na Suwalszczyźnie. Nazywano ich Lipkami lub Muślimami. Nazwa Lipki pochodziła od tureckiej nazwy Litwy.