Do warstwy przełączników rdzeniowych podłączone są wszystkie przełączniki brzegowe (przełączniki rdzeniowe standardowo obsługują serwisy nazw sieci Fabric). Do warstwy przełączników brzegowych podłączane są urządzenia korzystające z sieci SAN. Topologia taka umożliwia przejrzyste zasady rozbudowy sieci, kosztem przeniesienia na nowo budowane, małe sieci kosztów związanych z zakupem odpowiednich przełączników rdzeniowych, które zapewniają prostą rozbudowę sieci podczas. Przełączniki rdzeniowe, ze względu na swoją rolę, muszą sprostać specjalnym wymaganiom dostępnościowym. Awaria przełącznika brzegowego nie wpływa na dostępność pozostałej części sieci SAN, natomiast awaria przełącznika rdzeniowego powoduje już jej całkowitą dysfunkcję. Z tego powodu jako przełączniki rdzeniowe stosuje się specjalne urządzenia zwane Directorami. Urządzenia te są bardzo wysoko dostępnymi (graniczącymi z urządzeniami tolerującymi awarie) przełącznikami SAN zbudowanymi zazwyczaj jako połączenie w jednym urządzeniu dwóch niezależnych przełączników SAN, zarządzanych jako całość. Każdy z przełączników brzegowych jest w takim wypadku podłączony wydzielonym połączeniem do pozostałych. W celu dalszego zwiększenia niezawodności infrastruktury SAN buduje się dwie całkowicie niezależne sieci. Do obu tych sieci jednocześnie podłączane są serwery oraz macierze.