Procedura Trybunał orzekał w składzie trzech sędziów i czterech ławników powoływanych spośród posłów do KRN. Jego wyroki, podobnie jak orzeczenia Sądu Najwyższego, były ostateczne i niezaskarżalne. Skazanym przysługiwało prawo do zwrócenia się o łaskę do Prezydenta KRN. Najwyższy Trybunał Narodowy sądził w szczególności: osoby odpowiedzialne za przegraną Polski we wrześniu 1939 roku oraz faszyzację międzywojennej Polski przestępców pospolitych z okresu II wojny światowej reichsdeutschów i volksdeutschów działaczy podziemia nacjonalistycznego.
Trybunał działał do 1948 roku, mimo że nie został zlikwidowany żadnym aktem prawnymGrzegorz Jakubowski, Sądownictwo powszechne w Polsce w latach 1944–1950, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2002, s. 49.. Kolejne procesy przeciwko zbrodniarzom wojennym toczyły się przed sądami powszechnymi.
Skład Najwyższego Trybunału Narodowego Wymagania formalne, wybór oraz kadencja członków Trybunału Zgodnie z art. 3 ust. 2 dekretu o Najwyższym Trybunale Narodowym, prezydium Krajowej Rady Narodowej na wniosek Ministra Sprawiedliwości powoływało na sędziów Najwyższego Trybunału Narodowego osoby posiadające kwalifikacje sędziowskie.