Napoleon na polu bitwy pod Pruską Iławą (fr. Napoléon sur le champ de bataille d'Eylau) – obraz olejny Antoine-Jeana Grosa z 1808, przedstawiający Napoleona I na pobojowisku w dzień po bitwie pod Pruską Iławą. Obecnie przechowywany w Luwrze. Dzieło, powstałe na zlecenie francuskiego muzeum, w sposób realistyczny przedstawia okropieństwo wojny oraz stanowi przykład kultu cesarza Francuzów.
Okoliczności powstania i historia obrazu W dniach 7–8 lutego 1807 francuska Wielka Armia stoczyła z połączonymi siłami rosyjskimi i pruskimi jedną z najkrwawszych bitew ery napoleońskiej. W czasie dwudniowych walk pod Pruską Iławą zabitych lub rannych zostało kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy, obie strony poniosły dotkliwe straty.
Tragiczna bitwa od razu stała się przedmiotem cesarskiej kampanii propagandowej, w której przedstawiano ją jako wielkie francuskie zwycięstwo. W prasie pojawiały się na jej temat rozliczne artykuły i relacje świadków, publikowane równocześnie w Paryżu i Berlinie. Sam Napoleon pisał o niej w biuletynie Wielkiej Armii – Bulletin de la Grande Armée. Jedną z form z gloryfikacji osoby cesarza stało się także ogłoszenie publicznego konkursu na wykonanie obrazu przedstawiającego wydarzenia w Prusach.