Balwierzyszki (lit. Balbieriškis) – miasteczko na Litwie, do 1870 miastoPostanowienie z 27 lutego (11 marca) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, str. 93), w okręgu kowieńskim w rejonie Preny, siedziba starostwa Balwierzyszki.
Miasto prywatne Królestwa Kongresowego, położone było w 1827 roku w powiecie mariampolskim, obwodzie mariampolskim województwa augustowskiegoTabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowéy Spraw Wewnętrznych i Policyi. T. 1 : A-Ł, Warszawa 1827, s. 9.. Wieloletnim burmistrzem Balwierzyszek był Walerian Karliński, powstaniec listopadowy, kawaler Złotego Orderu Virtuti Militari. Władze carskie odebrały prawa miejskie 31 maja 1870 w ramach represji po powstaniu styczniowym.
W 1880 roku w miejscowości mieszkało 1167 Żydów, co stanowiło prawie połowę społeczności Balwierzyszek. Działał cheder i Talmud-Tora. W 1881 roku w miasteczku doszło do pogromu. Na dzień przed świętem Jom Kipur (20 września 1881 r.) chłopi z okolicznych wsi, w dzień targowy zaatakowali sklepy żydowskie. Część sklepów zostało ograbionych inne spalone. Zdewastowano również synagogę i bet midrasz. W wyniku zajść 1 osoba zginęła a 20 zostało rannych.