W II Rzeczypospolitej w woj. nowogródzkim, w powiecie baranowickim. Należał do gminy StołowiczeGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933. W 1921 miejscowość liczyła: miasteczko – 411 mieszkańców, zamieszkałych w 77 budynkach, w tym 385 Polaków, 21 Białorusinów, 4 Żydów i 1 osobę innej narodowościInnej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Stołowicze było 4 Rosjan, 1 Litwin i 1 Ukrainiec. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.. 381 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 18 mojżeszowego i 12 prawosławnego folwark – 20 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku, w tym 18 Polaków i 2 Białorusinów. 18 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 2 prawosławnegoSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Część I – Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923.