Opis obrazu Artysta przedstawił pole dojrzewającej pszenicy z kępą cyprysów po prawej stronie. Układ barwnych plam jest poziomy, na pierwszym planie dominuje kolor żółtozłoty, w głębi przenikające się jasne odcienie zieleni i błękitu zostały wykorzystane dla przedstawienia krzewów, skał na horyzoncie i partii nieba. Jedynie zielone cyprysy wijąc się wystrzeliwują na kształt płomienia do góry, całość zdaje się falować i drgać na wietrze w niespokojnym rytmie.
Van Gogh stosował długie i skręcone pociągnięcia pędzla, dzięki którym uzyskał efekt drżenia i wibracji barw. Farba kładziona jest grubymi, ale wąskimi impastami, których wypukłości wyraźnie widoczne są na powierzchni płótna. Charakterystyczny jest dobór kolorów, obok siebie sąsiadują barwy dopełniające, które połączone ze sobą w równych proporcjach dają barwę szarą lub czarną, np. żółć i fiolet.
Interpretacje Technika użyta przez artystę i traktowanie koloru jako środka wyrażania uczuć wiąże się ze stanem psychicznym artysty. Rozedrgana kompozycja oddaje sprzeczne emocje targające jego wnętrzem, od lęku przed nawrotem choroby, do nadziei na wyzdrowienie.