Matylda Toskańska usilnie namawiała go do powrotu i w rezultacie, z jej pomocą, papież wrócił do Rzymu przez morze, a potem usunął żołnierzy Klemensa III.
Kiedy do Italii przybył cesarz Henryk IV, rozpoczęły się nowe rozruchy i papież schronił się w klasztorze benedyktyńskim. Pod koniec sierpnia 1087 roku zwołał do Benewentu synod, na którym potwierdził dekret Grzegorza VII, skierowany przeciw inwestyturze oraz unieważnił święcenia symoniackie. Nałożył także anatemę na Klemensa III. Skrajni zwolennicy reformy gregoriańskiej zostali przez niego potępieni. W trakcie synodu w Benewencie papież zachorował i wrócił na Monte Cassino, gdzie zmarł 16 września.
W czasie pontyfikatu Wiktora III, z Pizy i Genui wyruszyła morska ekspedycja przeciw Saracenom. Zakończyła się ona w sierpniu 1087 roku zdobyciem Al-Mahdijji, a część łupów przekazano bazylice św. Piotra.
Beatyfikacji Wiktora III dokonał Leon XIII 23 lipca 1887 roku. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Włoscy benedyktyni Kategoria:Błogosławieni papieże Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1087 Kategoria:Beatyfikowani przez Leona XIII Kategoria:Ludzie urodzeni w Benewencie Kategoria:Papieże XI wieku